เส็งกลอง  ขาโถกเถก หัวกะโหลก  หมากสะบ้า  หมากซิงทุง  หมากวิ่งเปรี้ยว

           การละเล่นพื้นบ้านของ จังหวัดมุกดาหาร มีลักษณะการละเล่นคล้ายกับจังหวัดอื่นๆ ในภาคอีสาน

เส็งกลอง
อุปกรณ
            กลองเส็ง หมายถึง กลองที่นำมาแข่งขัน มีลักษณะเป็นรูปทรงกระบอกมีหน้ากลอง ๑ ด้าน ทำด้วยหนังวัว ด้านล่างปล่อยกลวงทะลุตลอดตามยาว
วิธีการเล่น
           เส็ง เป็นภาษาอีสานหมายถึง การแข่งขัน การประชันกัน “เส็งกลอง” เป็นคำกริยาหมายถึง การแข่งขันกลองหรือการแข่งขันการตีกลาง การเส็งกลองมี ๒ ลักษณะ คือการตีตั้งและตีนอน กลองที่จะนำมาตี ๑ ชุด ประกอบด้วย กลอง ๒ ใบ ผู้ตีกลอง ๑ คน จะใช้ไม้ตี ๒ อันการตีชุดหนึ่ง ๆจะใช้ผู้ดีหลายคน ตีให้เกิดเสียงดังที่สุด กลองใบไหนเกิดเสียงดังที่สุดคนนั้นจะชนะ
โอกาสเล่น
          ชาวอีสานนิยมเส็งกลองในงานประเพณีต่างๆ เช่น บุญผะเหวด บุญผ้าป่า บุญกฐินหรืองานรื่นเริงต่าง ๆ