| ความเป็นมา |
|
| |

ตราประจำจังหวัดเพชรบุรี |
| |
|
|
ดินแดนที่เป็นจังหวัดเพชรบุรีในปัจจุบัน มีหลักฐานว่ามีผู้คนอาศัยอยู่มายาวนานแล้วตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ มีการพบหลักฐานประเภทเครื่องมือเครื่องใช้ประเภทขวานหินขัด เครื่องประดับที่ทำจากหิน ภาชนะดินเผา ในเขตภูเขาทางด้านทิศตะวันตก หรือเขตต้นแม่น้ำเพชรบุรี ตัวอย่าง ได้แก่โบราณวัตถุ ที่พบที่ถ้ำเขากระปุก อำเภอท่ายาง นอกจากนี้ยังมีผู้พบ ขวานหินขัด กำไลเปลือกหอย ภาชนะดินเผา ในถ้ำอยู่ในเขตบ้านกลัดหลวง อำเภอท่ายาง รวมทั้งการพบขวานหินขัดบริเวณใกล้เขากระจิว อำเภอท่ายางและยังพบภาชนะดินเผา ลูกปัดทำจากหินคาร์นีเลียนจำนวนมากบริเวณบ้านดอนขุนห้วย อำเภอชะอำ ซึ่งเป็นเขตภูเขาเชื่อมต่อกับที่ราบสำหรับในแถบที่ราบในเขตลุ่มแม่น้ำเพชรบุรี บริเวณบ้านหนองแฟบ อำเภอท่ายางก็มีการพบโครงกระดูก และโบราณวัตถุ ได้แก่ ภาชนะดินเผา ลูกปัดหินอาเกต ลูกปัดหินคาร์นีเลียน ลูกปัดแก้ว เครื่องมือเหล็ก ที่มีรูปแบบดังที่พบทั่วไปในแหล่งโบราณคดีสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในแถบภาคกลางของประเทศไทย เป็นหลักฐานชี้ให้เห็นว่ามีการตั้งถิ่นฐานในดินแดนแถบนี้มานานแล้ว ทั้งยังมีการติดต่อกับภายนอกเนื่องจากพบวัตถุจากต่างถิ่นได้แก่ ลูกปัดหินเป็นต้น ชุมชนเหล่านี้คงพัฒนาต่อเนื่องมาโดยตลอด อย่างไรก็ตามยังมิได้มีการดำเนินการศึกษาอย่างละเอียด จึงไม่อาจเห็นภาพรวมของผู้คนในบริเวณนี้ในช่วงก่อนประวัติศาสตร์ แต่พอจะกล่าวได้ว่า มีกลุ่มคนในวัฒนธรรมหินขัดอาศัยอยู่ในเขตภูเขาทางตะวันตกของของลุ่มน้ำเพชรบุรี เมื่อประมาณ ๔,๐๐๐ - ๒,๐๐๐ ปีมาแล้ว และพบหลักฐานร่องรอยของคนที่รู้จักใช้โลหะ มีประเพณีการฝังศพ โดยฝังสิ่งของเครื่องใช้ เครื่องประดับ อาวุธ ร่วมกับศพที่อาจเป็นการบ่งบอกฐานะของคนตาย โดยคนเหล่านี้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในพื้นราบไม่ไกลจากแหล่งน้ำ และยังไม่ไกลจากฝั่งทะเลด้วย มีการใช้เครื่องมือเหล็กและสำริด ใช้ลูกปัดประดับตกแต่งร่างกาย สวมเครื่องประดับสำริด เช่น แหวน กำไล เป็นต้น มีการประดิษฐ์ภาชนะดินเผาขึ้นใช้ และน่าที่จะทำภาชนะพิเศษที่ใช้ในพิธีกรรมด้วยเนื่องจากภาชนะที่พบร่วมกับโครงกระดูกมีขนาดเล็กกว่าที่จะใช้ในชีวิตประจำวัน และมีการติดต่อกับกลุ่มคนโพ้นทะเล เนื่องจากพบโบราณวัตถุที่ผลิตจากวัตถุดิบที่ไม่มีในดินแดนแถบนี้ เช่น หินคาร์นีเลียน เป็นต้น |
ที่ตั้งจังหวัดเพชรบุรี |
|
| |
|
| |
ทิศเหนือ จด จังหวัดราชบุรี
ทิศตะวันออก จด จังหวัดสมุทรสงครามและอ่าวไทย
ทิศตะวันตก จด ประเทศเมียนม่าร์
ทิศใต้ จด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ |
| สภาพทั่วไป |
|
| |
จังหวัดเพชรบุรี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ ไปทางทิศใต้ เป็นระยะทาง ๑๒๐ กิโลเมตร มีพื้นที่ ๖,๒๕๕.๑๓๘ ตารางกิโลเมตร หรือ ๓.๘๙๐,๗๑๑.๒ ไร่
ประชากรทั้งหมด ๔๕๔,๔๒๗ คน ชาย ๒๒๒,๖๔๗ คน หญิง ๒๓๑,๗๘๐ คน ความหนาแน่นของประชากร ๗๓ คน ต่อตาราง กม. จำนวนครอบครัว ๑๒๒,๒๔๐ ครอบครัว
จำนวนบ้าน ๑๒๑,๘๕๑ หลัง จำนวนอำเภอ ๘ อำเภอ จำนวนตำบล ๙๓ ตำบล จำนวนเทศบาลเมือง ๑ แห่ง จำนวนเทศบาลตำบล ๑๐ แห่ง จำนวนหน่วย อบต. ๕๓ แห่ง
จำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ๓ คน จำนวนโรงพยาบาล ๑๗ แห่ง จำนวนสถานีอนามัย ๑๑๓ แห่ง มูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัด ๒๓,๖๖๖.๗ ล้านบาท
รายได้ของประชาชนต่อคนต่อปี ๕๕,๕๕๖ บาท โรงงานอุตสาหกรรม ๖๖๘ แห่ง จำนวนวัด ๒๔๔ วัด จำนวนมัสยิด ๑๔ แห่ง จำนวนโบสถ์คริสต์ ๔ แห่ง ศูนย์วัฒนธรรม ๑ แห่ง
แหล่งโบราณสถาน ๒๙ แห่ง |
| ลักษณะภูมิประเทศ |
|
| |
แบ่งออกเป็น ๓ เขต ดังนี้
๑. เขตภูเขาและที่ราบสูงทางตะวันตก เขตนี้อยู่อำเภอแก่งกระจาน อำเภอหนองหญ้าปล้อง ด้านตะวันตกติดกับประเทศเมียนมาร์ เป็นบริเวณที่สูงชันที่สุดของจังหวัด พื้นที่ถัดมาจากบริเวณนี้จะค่อย ๆ ลาดต่ำมาทางทิศตะวันออก มีเทือกเขาเป็นเขตแนวลักษณะยาวจากเหนือมาใต้และเป็นสันกั้นน้ำ ซึ่งเป็นแหล่งต้นแม่น้ำเพชรบุรีและแม่น้ำปราณบุรี
๒. เขตที่ราบลุ่มแม่น้ำ เขตนี้เป็นพื้นที่ราบสามารถทำการเพาะปลูกได้ดี ได้แก่ บริเวณบางส่วนของอำเภอท่ายาง อำเภอชะอำ อำเภอบ้านลาด อำเภอบ้านแหลม อำเภอเมืองเพชรบุรี และอำเภอเขาย้อย
๓. เขตที่ราบฝั่งทะเล เขตนี้อยู่ในพื้นที่อำเภอบ้านแหลม อำเภอเมืองเพชรบุรี อำเภอชะอำและท่ายาง เป็นบริเวณแหล่งการท่องเที่ยว และการประมงของจังหวัด |
| |
|
| |
|
| ลักษณะภูมิอากาศ |
|
| |
จังหวัดเพชรบุรี เป็นจังหวัดชายทะเล มีพื้นที่ทางด้านตะวันออกติดต่อกับทะเลด้านอ่าวไทยตลอดแนว จึงมีลักษณะอากาศอบอุ่นไม่ร้อนจัด และหนาวจัด มีอากาศใกล้เคียงเหมือนจังหวัดอื่น ๆ ที่ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ภาคกลางตอนล่าง จากสถิติอุณหภูมิเฉลี่ยในปี ๒๕๔๖ ทั้งปีประมาณ ๒๗.๗๓ องศาเซลเซียส วันที่มีอุณหภูมิสูงสุด ๓๗.๓๐ องศาเซลเซียส และต่ำสุด ๑๔.๖๐ องศาเซลเซียส |
| สภาพเศรษฐกิจ |
|
| |
๑. โครงสร้างเศรษฐกิจ โดยภาพรวมเศรษฐกิจของจังหวัดเพชรบุรีจะพบว่า ภาคเกษตรกรรมในด้านการกสิกรรม การประมง การปศุสัตว์ ยังคงมีความสำคัญและทำรายได้ให้กับจังหวัดมากที่สุด ส่วนภาคการผลิตที่ทำรายได้มาสู่จังหวัดรองลงมา คือ การค้าส่งและการค้าปลีก การบริการ การคมนาคมขนส่งการอุตสาหกรรม การก่อสร้างและเหมืองแร่
๒. ผลิตภัณฑ์มวลรวมจังหวัด ผลิตภัณฑ์มวลรวมของจังหวัด ( Gross Provincial Product : GPP) คิดเป็น ๒๓,๖๖๖.๗ ล้านบาท
๓. รายได้ของประชากร ประชากรของจังหวัดเพชรบุรี มีรายได้ต่อคนต่อปี ประมาณ ๕๕,๕๕๖ บาท
๔. อาชีพที่สำคัญ ได้แก่ อาชีพเกษตรกรรม เช่น การกสิกรรม การประมง การปศุสัตว์ และการแปรรูปผลิตผลการเกษตร อาชีพรองลงไปคือ การค้าส่ง การค้าปลีก การบริการ การคมนาคมและการขนส่ง การอุตสาหกรรม การก่อสร้างและเหมืองแร่ การอุตสาหกรรม เนื่องจากจังหวัดเพชรบุรี ได้รับการ ประกาศให้เป็นเขตอุตสาหกรรมเฟส ๓ จึงมีโรงงานอุตสาหกรรมตั้งกระจายอยู่ในทุกอำเภอ และมีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ขนาดกลาง และขนาดเล็ก จำนวน ๑๓ รง โรงงานส่วนใหญ่ในจังหวัดเป็นโรงงานอุตสาหกรรมประเภทที่นำผลิตผลทางการเกษตรกรรมชนต่าง ๆ มาแปรรูปเป็นสินค้า เพื่อเป็นการเพิ่มมูลค่าและสนองความต้องการของตลาด อาทิ เช่น โรงงานทำสับปะรดกระป๋อง โรงงานผลิตปูนซีเมนต์ โรงสีข้าว โรงงานทำเส้นก๋วยเตี๋ยว เส้นหมี่ ขนมจีน โรงงานน้ำแข็ง โรงงานถนอมผักหรือผลไม้กวนตากแห้ง โรงงานผลิตอะไหล่เครื่องยนต์ โรงงานเกลือ โรงงานซ่อมเครื่องยนต์ โรงงานผลิตอุปกรณ์ก่อสร้าง เป็นต้น |
| สภาพการเกษตร |
|
| |
จังหวัดเพชรบุรี มีพื้นที่การเกษตรประมาณ ๘๓๕,๓๗๗ ไร่ คิดเป็นร้อยละ ๒๑.๔๗ ของพื้นที่ทั้งหมด มีครัวเรือนเกษตรกร ๕๔,๐๔๔ ครัวเรือน คิดเป็นร้อยละ ๖๘.๔๒ ของครัวเรือนทั้งหมด ถือได้ว่า การเกษตรเป็นอาชีพหลักของชาวจังหวัดเพชรบุรี พืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ได้แก่ ข้าว สับปะรด อ้อยโรงงาน ข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ ผักสด ชมพู่เพชร มะละกอ มะนาว มะพร้าว กล้วยน้ำว้า กล้วยไข่ กล้วยหอม เป็นต้น
การคมนาคม การสื่อสาร และการสาธารณูปโภค |
| การคมนาคม |
|
| |
จังหวัดเพชรบุรี มีการคมนาคม และขนส่งติดต่อกับจังหวัดต่าง ๆ และเมืองหลวง คือ กรุงเทพมหานคร อยู่ ๒ เส้นทาง คือ ทางรถยนต์และทางรถไฟในส่วนของทางรถยนต์ มีถนนสายหลักเพียงสายเดียว คือ ทางหลวงหมายเลข ๔ ถนนเพชรเกษม ซึ่งเป็นเส้นทางที่มีการจราจรคับคั่งมาก เพราะเป็นเส้นทางลงสู่ภาคใต้ ของประเทศ ทำให้เกิดปัญหาการคมนาคมขนส่ง สำหรับเส้นทางคมนาคมทางรถไฟ สามารถทำได้สะดวก เพราะมีขบวนรถไฟสายใต้ทุกขบวนผ่านจังหวัดเพชรบุรี เส้นทางเดินรถยนต์ระยะทางจากตัวจังหวัดเพชรบุรี (อำเภอเมืองเพชรบุรี) ไปยังอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัด มีระยะทางดังต่อไปนี้
- อำเภอบ้านลาด ๖ กิโลเมตร
- อำเภอท่ายาง ๑๗ กิโลเมตร
- อำเภอชะอำ ๔๐ กิโลเมตร
- อำเภอบ้านแหลม ๑๒ กิโลเมตร
- อำเภอเขาย้อย ๒๒ กิโลเมตร
- อำเภอหนองหญ้าปล้อง ๓๕ กิโลเมตร
- อำเภอแก่งกระจาน ๕๒ กิโลเมตร |
| |
|
| |
|